Wat nu?

Wat nu?

Goed, toen besloot ik om vegetariër te worden. Dat het niet makkelijk zou worden dat wist ik wel. De verleiding van hamburgers en mosselen en heerlijke steak zou moeilijk te weerstaan zijn. Dingen die je lekker vindt, wil je tenslotte wel eens eten. Vooral als de persoon naast je er smakelijk van zit te eten. Natuurlijk zou ik van die situaties tegen komen waarbij mijn eigen moraal op de proef zou worden gesteld.

Zo’n situatie had ik bij het jaarlijkse ontbijt van de parkwachters op mijn werk. Wat ze over hebben serveren ze aan de rest van het personeel dat niet deelnam aan het ontbijt (zoals de mensen van de dienst administratie jawel!). Nu zou je denken dat je als vegetariër toch geen enkel probleem zou hebben met een ontbijt.

Ik kreeg dus een bordje voorgeschoteld met een croissant, een broodje, een eitje en boter. Tot nu toe geen groot probleem. Als beleg lagen er echter twee sneetjes vlees: kippenwit en salami. Geen groot dilemma toch? Je laat ze gewoon liggen!

copyright: Saar
copyright: Saar

Fout! Als ik op een ontbijtbuffet vlees krijg, laat ik het gewoon liggen. De andere gasten nemen waarschijnlijk wel wat. Als ik samen met andere mensen ontbijt, laat ik het vlees gewoon liggen. Iemand anders zal het wel nemen. Maar als ik persoonlijk een bordje krijg voorgeschoteld waar speciaal voor mij twee sneetjes vlees op liggen, dan denk ik toch twee keer na voor ik het de vuilnisbak ingooi.

Het punt is namelijk: het kwaad is reeds geschied. De dieren zijn gekweekt, hebben geleden, er zijn mensen te weinig betaald voor hun werk en de afdruk op de aarde is gemaakt. Waarom zou ik er dan nog een schepje boven op doen door het niet op te eten? Ik ben toch ook bewust bezig met het overbodig weggooien van voedsel.

Uiteindelijk verdween het toch in de vuilnisbak. Ik wil niet meer deelnemen aan een systeem waarbij dieren, mensen en onze aarde worden uitgebuit. Was dit de juiste keuze? Voor mij wel. Ik heb ze bewust gemaakt. Al blijft ergens toch een gevoel van ongenoegen hangen, want iedereen gaat er maar vanuit dat iedereen vlees eet. En als ik het nou niet lust? Dan hadden ze er iemand anders veel gelukkiger mee gemaakt…

(Visited 32 times, 1 visits today)

9 Replies to “Wat nu?”

  1. Knap hoor! Ik speel ook wel eens met het idee om vegetarisch te gaan eten, maar eigenlijk ben ik gek op vlees. Ik ga er wel zo bewust mogelijk mee om en probeer toch minstens eens per week een dag vegetarisch te eten.

    1. Neen, want eigenlijk is het ontbijt niet voor ons georganiseerd. Wij krijgen de restjes zeg maar. Dus volgende keer kan ik ook gewoon zeggen dat ik er geen hoef 🙂

      1. Lijkt me ook een goed idee inderdaad 🙂
        Dat ontbijt is trouwens ook niet geschikt voor mensen met bijvoorbeeld een glutenallergie – die zullen ook zeggen dat ze het niet hoeven, lijkt me!

  2. Ik vind dit een zeer interessant onderwerp en vooral omdat er zoveel over te zeggen valt en er nooit een éénduidig pasklaar antwoord over te zeggen is.

    Ik kan geloven dat mensen willen principieel ingaan tegen het systeem van productie en uitbuiting van wezens, natuurlijke grondstoffen, en alles wat de natuur aanbelang.
    Ik zal de laatste zijn om stenen te gooien. Als ik kijk in mijn eigen spiegel, zal ik eerst bij mezelf moeten beginnen.
    Ik ben me daar heel bewust van. Ook van het feit dat ik constant in mijn eigen vallen trap. Gelukkig lopen er lieve mensen rond die me er van tijd tot tijd met een kwinkslag attent op maken.

    Saar, ik kan je gedachtengang volledig volgen. Ik respecteer je moedigheid en je eerlijkheid, hoe je jezelf zo in vraag stelt.

    Maar ik wil je toch nog een andere vraag stellen: Stel dat je een roofdier was geweest die andere dieren dood om zelf te kunnen overleven. Er zou dan maar één systeem zijn dat je zou volgen en dat is je eigen primaire behoefte dat enkel te verklaren is vanuit de natuurwet: Overleven is de wet van de sterkste.
    Wat denk je van deze hypothese?

    Vlees eten is op zich geen misdrijf.
    Er is inderdaad veel eer te zeggen over verspilling, overconsumptie, overproductie, uitbuiting tout court.

    Ik heb voor mezelf al een lijstje in mijn hoofd wat ik al beter zou willen doen. Bij de volgende maandelijkse huisraad wil ik gedachten tot daden omvormen 🙂

    Bedankt voor deze reflectie!

    1. Ondertussen heb ik ook een ommezwaai gemaakt. Van strikte vegetariër naar flexitariër, waarbij ikzelf heel bewust probeer om te gaan met vlees. Voor zover het mogelijk is, wordt hier gekozen voor ‘milieuvriendelijk’ vlees waar dieren hopelijk een beter leven hebben gehad dan in de bio-industrie en met een minimale impact op het milieu (geldt ook voor vis trouwens).
      De hypothese die jij stelt, is geldig voor alle vrije roofdieren die niet tot het mensendom behoren. Maar mensen zijn erin geslaagd om hun leefomgeving aan te passen aan henzelf. Ze stoppen dieren in hokken, behandelen hen erbarmelijk en doden meedogenloos om in hun eigen vertier te voorzien. We eten geen vlees omdat we het nodig hebben, maar omdat we het zo graag eten. Dat merk je in de manier waarop mensen over eten praten. Op de vraag: ‘Wat eten we vandaag?’ zal bijna automatisch een vleessoort in het antwoord genoemd worden. Alsof we geen groenten en fruit horen te eten, maar vlees. Daarnaast is voor veel mensen een maaltijd niet compleet als je geen vlees op tafel tovert. En als ik overtuigt zeg dat mijn kinderen niet elke dag vlees voorgeschoteld zullen krijgen, wordt er bezorgd gevraagd of ze dan alle noodzakelijke voedingsstoffen zullen binnen krijgen…
      We zijn allemaal gebrainwasht door de vleesindustrie. En ik ben beginnen beseffen dat ik niet moet ophouden met vlees eten om uit het systeem te stappen. Het feit dat ik bewust vlees en vis consumeer, maakt eigenlijk al het grootste verschil. We zijn geen roofdieren meer die enkel op hun instinct moeten vertrouwen. We zijn complexe wezens geworden met emoties als mededogen, compassie, empathie en een brein waarmee we kunnen nadenken over hoe we op deze gevoelens zullen reageren.
      Onze magen zijn gevuld. We hebben ruimte voor moraliteit en ethiek.

  3. Opnieuw druk jij een heel welbewuste stempel! Hier kunnen nog veel mensen iets van opsteken!

    Het interessantste in jouw antwoord vind ik de evolutie die je gemaakt hebt! Je handelt niet vanuit principe maar vanuit bewustwording gemotiveerd vanuit moraliteit en ethiek.
    Hier is heel veel reflectie aan vooraf gegaan!

    Ik ben zo blij dat ik deze (weliswaar bij het haar gegrepen) hypothese heb gesteld. Het heeft geleid tot een heel interessante benadering.

    Ik voel me weer zo nietig vandaag! En dit is niet zelf denigrerend bedoeld. Maar het opent weer een poort naar nieuwe wegen! Dank je wel 🙂

    1. De mensen waar ik op dat moment mee in contact stond hebben mij een spiegel voorgehouden. Ik was heel sterk actief op fora waar vegans een strijd hielden wie de ‘beste’ vegan was. Wie een beetje humor had, sprak zelfs van de veganpolice 🙂 Het was mijn bedoeling om dierlijke producten volledig te bannen uit mijn consumptiepatroon, maar het ligt precies niet in mijn aard om klakkeloos maar dingen te gaan doen. Die mensen hebben me doen beseffen dat dit gewoon geen manier van leven voor mij was. En dus ben ik opnieuw beginnen nadenken over waar ik nu precies voor wil staan 🙂
      Het is wikken en wegen, elke dag weer.

      1. Klakkeloos kopiegedrag heb ik jarenlang gedaan. En ik weet nu waarom ik dat deed. Wil ik het verschil voor mezelf maken dan moet ik daar verandering in brengen, grote verandering, stapsgewijs, met vallen en opstaan! Maar het komt goed! Ik heb vertrouwen in de toekomst! Meer dan ooit!

        Ik heb aan jou een mooie voorbeeld. Ik ga je niet kopiëren dan ben ik weer mezelf niet. Maar ik laat me wel inspireren en geef er mijn eigen ‘touch’ aan. Op een dag hoop ik dat ik voor ons dochterlief ook een bron ‘mag’ zijn van inspiratie.

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: