Thuiskomstritueel

Thuiskomstritueel

Helemaal ingeduffeld fiets ik in het donker naar huis. In deze periode kan ik niet vertrekken en niet thuis komen terwijl de zon nog schijnt. Voor de deur van ons tuinhuis spring ik van mijn fiets. Wanneer ik de deur open, komt een border collie vol enthousiasme met haar snuit buiten de deur, maar gaat dan achteruit wanneer ik de fiets over de drempel hef.
“Back,’ zeg ik haar en snel gaat ze op vier pootjes achteruit. Wanneer ik de fiets op zijn plek heb gezet, komt ze naar me toe. Haar achterlijf zwaait halve cirkels wanneer die haar staart probeert te volgen in het kwispelsalvo dat ze op me afvuurt. Na een ‘flinke dag’ sprint ze naar de tuin. Ik loop door de deur zelf ook de tuin in. Weer vliegt een enthousiaste border collie op mij af. Deze keer heeft ze een bot vast. Verwachtingsvol kijkt ze me aan en ik neem het bot aan.

Ik vervolg mijn weg naar het terras, op de voet gevolgd door Luna, die er niet in slaagt om haar voorpoten op de grond te houden. De rugzak die ik mee had, gooi ik op een tuinstoel die er nog staat. Dan draai ik me om en gooi het botje ergens het gras in. Met de tong uit de muil spurten vier pootjes naar de plaats waar het botje geland was. Met een speels gegrom grijpt ze het van de grond en komt terug naar me gelopen. De eerste worpen moet ik haar het commando geven om te lossen, maar uiteindelijk gooit ze het gewoon voor mijn voeten en gaat alweer in het midden van het grasplein staan voor ik de kans heb om het botje op te rapen en nog een keer te gooien. Als variatie op het spel vraag ik haar om aan de voet te wachten, te gaan liggen of te blijven zitten tot ik haar zeg dat ze het mag gaan halen. Elke keer klinkt het speelse gegrom. Luna beslist tussendoor af en toe eens dat het spelletje mag overgaan naar een trekspelletje, maar zodra ik haar vraag om te lossen doet ze dat.

Na een aantal worpen leg ik het botje op de tuintafel en zeg dat het spel gedaan is. Ze holt achter me aan naar de deur om daar op de deurmat te gaan zitten tot ik de handdoek neem om haar poten schoon te maken. Geduldig geeft ze haar twee voorpootjes voor ze recht gaat staan zodat ik haar achterpoten kan afvegen. Wanneer de handdoek aan de lijn hangt, zit ze al voor de deur te wachten.

Eenmaal binnen hapt ze even naar Wolf zijn muil, terwijl hij me komt begroeten. “Dat is mijn baasje,” lijkt ze te willen zeggen, maar daarna laat ze Wolf en mij met rust en bekijkt ons verder vanuit haar bench. Haar poten liggen ergens langs haar lijf, haar kop op de grond, terwijl haar ogen me overal volgen.

DSC_0703

Luna weet beter dan wie dan ook hoe dat gaat, thuis komen.

(Visited 30 times, 1 visits today)

7 Replies to “Thuiskomstritueel”

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: