Ook dat is lente

Ook dat is lente

Eind maart, toen het mooie weer ons begon te paaien, zag ik overal op blogs vrolijke lenteposts verschijnen. Mensen keken uit naar dagen in T-shirt of top, met blote voeten in het groene gras te lopen, sandalen te dragen, zonnestralen te vangen en bloemen te zien bloeien. Ik vroeg me af of ze zich niet van seizoen vergisten, want wat zij omschreven leek mij eerder de zomer te zijn. Voor mij is de lente inderdaad de eerste zonnestralen, de natuur die tot leven komt, veel groen en mooie bloemen. Vandaag was het echter geen zon en warmte toen ik met Luna uit wandelen ging.

Ik had mijn regenjas aangetrokken, omdat sinds deze middag de regen uit de lucht viel. De kleren waarmee ik in ons huis gewerkt had, had ik nog aan en dus ook de sportschoenen die wel tegen een stootje kunnen. Het waren maar kleine druppels die uit de lucht vielen toen ik ons huis verliet. Zij aan zij liepen we naar de vaart, waar we graag samen gaan wandelen als andere mensen besluiten dat zij veel liever thuis blijven. Geen soortgenoten, voor geen van ons beide.

De regendruppels die op al het groen waren gevallen en nog steeds vielen, deden de hele omgeving geuren naar leven vol frisheid. Beuk en klimop gooiden hun geuren in het rond. Hun soortgenoten voegden zich erbij en lieten de kenmerkende geur van de lente achter in mijn neus. De aarde had al een aantal dagen geen water meer gezien. Ze slikte gulzig de regen op waardoor de bovengrond in een modderige laag veranderde. De transformatie liet mijn voeten af en toe grip verliezen. Mijn voeten gleden een eindje vooruit, achteruit of opzij. Luna huppelde vrolijk rond. Kleine spetters modder vlogen daardoor in het rond.

Midden in haar gehuppel bleef ze stilstaan. Ze keek me verwachtingsvol aan en wachtte tot ik naast haar stond. Het schudden begon bij haar kop en eindigde bij het puntje van haar staart. Ze herhaalde het even. Mijn jeans was reeds doorweekt. De druppels die van haar vacht op mijn jeans oversprongen deerden me dus niet. Ondertussen besloten mijn schoenen het op te geven. Het water begon ook daar naar binnen te sijpelen. Ik glimlachte en wiebelde even met mijn tenen. Met mijn gezicht naar de lucht stond ik stil. De regendruppels plensden neer op mijn gezicht. Luna sprong weer vrolijk verder.

Niets van wat ik aanhad, bleek waterdicht. Ook de regenjas niet. De zondvloed die uit de hemel kwam vallen, die kon geen van mijn kledingsstukken aan. Vochtigheid begon mijn huid te raken. Mijn handen tintelden; mijn lippen ook. De koude lucht vulde mijn longen.

Jawel, ook dit is de lente!

(Visited 79 times, 1 visits today)

12 Replies to “Ook dat is lente”

  1. Ja, je hebt gelijk, verwende mormels als we zijn verwachten we dat we iedere dag een blauwe lucht met stralende zon hebben. Maar zo is het natuurlijk niet. Ik heb vandaag tijdens het hond uitlaten ook water in mijn schoenen gehad, maar was daar wat minder over te spreken 😉

  2. Absoluut, dit kan ook eens heerlijk zijn en hoort zeker bij de lente: Maartse buien, Aprilse grillen 🙂 En zalig om dan thuis droge, warme kledij aan te doen en een kop thee erbij! Alleen mijn honden houden absoluut niet van regen, koude en water 😀

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: