Comfort and food

Een pak wafels, warme chocolademelk met slagroom, dekentje en een programma op televisie waar ik helemaal niet bij na hoef te denken: het is zo’n dag waarop ik geen zin heb om iets uit te voeren. Ik ben moe van een lastige dag op het werk, een korte nacht en de stress van een aankomend huwelijk. In koken had ik ook al geen zin. Een frietje in de frituur en een eitje erbij was ons avondmaal.

naamloos
copyright: Saar

Dit soort voeding is eigenlijk volledig tegen het principe waarmee ik de laatste tijd mijn maaltijden klaar maak. Suiker, vet en veel te weinig broodnodige voedingsstoffen waar normaal veel groenten, weinig suiker, vetten en proteïnen en  zoveel mogelijk vitaminen de plak zwaaien. Eigenlijk heb ik mij vandaag enkel aan mijn voedingsrichtlijnen gehouden bij het ontbijt en mijn tussendoortjes.

Ook al zijn de toegevoegde suikers en verzadigde vetten geschrapt van mijn dieet, op zo’n dag als vandaag wil ik er eigenlijk zoveel mogelijk consumeren. De vermoeidheid en de ontlading van de stress verplichten mijn lichaam om op zoek te gaan naar deze stoffen. Maar wanneer ik het vanuit een kritische kant bekijk, vragen ze dat net op een moment dat ik al deze zaken kan missen als kiespijn!

Een vermoeid lichaam heeft namelijk op dat moment de nodige vitaminen en mineralen nodig. Die heb ik vandaag zeker niet binnen gekregen. Wafels, warme chocolademelk, frietjes en slagroom zijn voor mij echter comfortfood en emotioneel gezien heb ik op dat moment echt comfort nodig.

Wie mij kent, zal waarschijnlijk denken: “Meid, waar maak je je druk om? Je kan het heus wel hebben!” Dat is absoluut waar, maar ik weet ook dat ik morgen of overmorgen de rekening zal kunnen betalen van mijn ongezonde eetpatroon.

Gelukkig heb ik een lichtpuntje: ik heb genoten van mijn dagje ‘comfortfood’! En als ik morgen weer gewoon verder ga met waar ik aan begonnen was dan komt alles wel weer goed. Een keertje zondigen mag wel zeker?

(Visited 20 times, 1 visits today)

5 thoughts on “Comfort and food

  1. Soms wil je gewoon een beetje comfort food en zit er niet veel anders op. Maar ja, je zal inderdaad de prijs moeten betalen uiteindelijk. Maar maak je daar op het moment geen zorgen over! Een keertje zondigen mag zeker wel 😉

  2. Een keertje zondigen is helemaal niet erg, want het is gewoon soms nodig. Helemaal op zo’n dag als je beschrijft. Maar probeer het dan wel te doen zonder schuldgevoel anders kan je er niet optimaal van genieten 😉

  3. Het schuldgevoel komt meestal achteraf en dat veeg ik dan gewoon van tafel met een lekkere salade 🙂 Het viel mij vooral gewoon op dat op het moment dat je eigenlijk gezonde en voedzame voeding nodig hebt, je emoties je totaal iets anders vertellen. Lekker ingewikkeld, mijn lijf!

    1. Comfort food, een keer op een weg, kan en mag… Zoals jij het in je blog beschrijft, vind ik het nog ok hoor!

      Maar wat gebeurt er als comfort food een dagelijkse gewoonte wordt?

      Je weet dat het ongezond is en dat je de prijs eens of laatste moet betalen. Je weet dat het een ‘guilty pleasure’ is waar de roes algauw een schuldgevoel wordt.

      Zelfs al heb je geleerd uit een vorige ervaring dat je beter anders met je stress of verveling kan omgaan dan je vol te proppen. Toch op dat moment laat je je leiden door je emoties en geef je eraan toe met de gedachte: “nog één keertje en dan stop ik echt”.
      Maar het stopt niet. En je voelt je nog slechter.

      Ik wil niet al teveel uitwijden maar ik geloof sterk dat elke mens zijn ‘high’ nodig heeft. De uitdaging is te kunnen achterhalen welke ‘high’ jou het beste resultaat geeft!

      En ik ben zo gelukkig dat ik mag zeggen dat ik mijn eigen ‘high’ heb kunnen achterhalen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge