2017, een jaar met twee gezichten

2017, een jaar met twee gezichten

‘2017, be good’ was het blog waarmee ik het nieuwe jaar inzette. Vol verwachting begon ik aan het jaar waarin ik moeder zou worden en ons kleine meisje haar eigen avontuur zou starten. Maar 2017 werd een vreemd jaar. Een jaar waarin ik tegelijk het beste leven en het slechtste leven heb geleefd.

Nieuw leven…

Haar koppige karakter kwam al aanzetten voor ze op de wereld kwam. Zij besloot wanneer ze zou komen, niemand anders. Tien dagen later dan uitgerekend, maar wel nog net voor de medische wereld kon ingrijpen. Ik wenste een natuurlijk bevalling en die kreeg ik. Zonder verdoving of andere hulpmiddelen, maar op eigen kracht en mijn Lief aan mijn zijde zette ik ons kleine meisje op de wereld.

Amélie

De kraamperiode was toch even anders dan ik mij had ingebeeld. Wat had dat kleine wezentje ongelofelijk veel impact op mijn wereld. Als ik nu de blogs, die ik in die periode schreef, terug lees dan voel ik het verdriet, het gevecht en de schaamte. Schaamte omdat ik niet overstroomde van geluk voor het kleine wezentje dat ik nu in mijn leven had. Schaamte omdat de roze wolk maar niet kwam. Schaamte omdat ik, soms heel soms, zelfs wou dat beebje even verdween. Ik heb zelfs een moment gehad waarop ik me afvroeg wat er zou gebeuren als ik gewoon de deur achter me dicht trok en nooit meer terug kwam.
Terug kijkend besef ik dat ik gevochten heb tegen donkere gedachten, moeilijke momenten en heel veel onzekerheid. Tijdens mijn zwangerschap was ik bang voor een postnatale depressie vanwege mijn melancholische aanleg. Nu lijk ik bang geweest te zijn voor spoken. Ik geef toe dat het moeilijk was die eerste weken, maar ik heb het overleeft en ik heb mezelf terug gevonden! Nu kan ik eigenlijk alleen maar vol trots schrijven over ons kleine meisje. De roze wolk is er uiteindelijk wel gekomen. Ik ben ontzettend dankbaar voor het geweldige wondertje dat we in ons leven mochten verwelkomen.

Oh, en ik wenste dat de borstvoeding zou lukken. We doen het nog steeds, dus deze mama is heel trots op zichzelf!

… en ook afscheid nemen

Het jaar eindigt met afscheid nemen. De oma van mijn Lief ging naar de andere zijde. Het is allemaal heel snel gegaan. In maart kwam ze nog op kraambezoek. In mei werd er druk naar een rusthuis voor haar gezocht, omdat ze echt niet meer alleen thuis kon blijven wonen. Mentaal ging ze toen steeds sneller achteruit. Eind november wilde ze niet meer opstaan of eten. Op 17 december besloot ze over te gaan naar de andere zijde. Ze had haar leven geleefd, nu was het tijd om afscheid te nemen. En dat deden we de dag voor Kerstavond.

Het was een mooi afscheid, eentje waar ik zelf ook voor zou tekenen. Er waren veel mensen aanwezig op haar afscheidsdienst. Er werd met liefde over haar leven vertelt, over wie ze was, wat haar zo belangrijk voor ons maakte. Hoewel een afscheid altijd moeilijk is, we zijn dankbaar dat we haar hebben mogen leren kennen.

Waar we gebleven waren…

wandelen

Ik wilde geen nieuwe dingen aanpakken in 2017. Ik wilde verder gaan waar ik gebleven was: meditatie, innerlijke rust, verbinding met de natuur, spiritualiteit, lezen en schrijven, mijn dierbaren. Ik wilde de draad van 2016 gewoon opnieuw opnemen, maar dan met een iets andere inslag. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat daar niets van in huis is gekomen. Enkel mijn blog heb ik kunnen bijhouden en mijn dierbaren heb ik vaak in mijn eigen huis mogen verwelkomen. Verder … noppes, nada. Heb ik daar spijt van? Ja, soms wel. Omdat ik weet dat veel dingen me goed hadden gedaan. Maar beebje eiste meer aandacht en ik wilde moeder zijn. Dat heb ik gedaan. En daar heb ik geen seconde spijt van.

… en de harde realiteit

Blussen

Het is afgelopen jaar ook op andere vlakken behoorlijk knokken geweest. Zo was er plots een brand in onze voortuin in mei waarbij ons huis wat schade opliep. Mijn Lief ging een aantal uitdagingen aan: hij wandelde de Dodentocht en deed twee maal de Viking Run. Er werd veel op zijn schouders gelegd op het werk, er waren moeilijkheden bij zijn politieke engagement, ik probeerde hem in dit alles te steunen en te ondersteunen. Ook vrienden van ons kregen het moeilijk. We probeerden hen te helpen waar we konden, voornamelijk met veel gesprekken, een luisterend oor en soms gewoon een knuffel.

Ik had zelf soms moeilijke momenten, zware nachten, worstelde met het moederschap en de combinatie met het partnerschap, zocht oplossingen voor moeilijke vragen, probeerde om overal het beste van te maken. Hoewel ik niet altijd geslaagd ben in mijn opzet, het heeft me wel geconfronteerd met de harde realiteit. Namelijk dat je goed voor jezelf moet zorgen, ook al is dat zoveel moeilijker als je mama geworden bent. Laat ik zeggen dat ik genoeg levenslessen heb geleerd in 2017.

Een wens voor de wereld

Meer begrip, compassie en innerlijke rust wenste ik onze wereld toe. Jammer genoeg kende de wereld het afgelopen jaar opnieuw aanslagen, oorlogen, terrorisme, onverdraagzaamheid, irritante ruzies en te vermijden discussies. Wereldleiders lijken soms wel kleine kinderen. Ik volg nog steeds heel bewust het nieuws, al doet al het leed ook wat met me. Maar ik weiger om mijn hoofd in het zand te steken en weg te kijken. Ik zoek discussie op, wijs mensen op hun verantwoordelijkheid en maak me soms veel te kwaad. Dat heb ik dan weer niet afgeleerd in 2017 (en ik zal het vast nooit leren).

herfst

Het was een vreemd jaar. Eentje dat ik nooit zal vergeten omwille van alle mooie dingen, maar ook de minder mooie dingen zullen mij bijblijven. Het was een jaar waarin ik meer dan ooit leerde dat het leven bestaat uit diepe dalen, hoge toppen en alles daartussen.

Hoe was 2017 voor jullie?

(Visited 80 times, 1 visits today)

10 Replies to “2017, een jaar met twee gezichten”

  1. Heel mooi geschreven, Saar. Een echt jaar van dualiteiten. Zonder leven, geen dood. Zonder onrust, geen rust. Wel akelig hoe dicht die dingen soms bij elkaar kunnen liggen. Mja, 2017 was een bizar jaar. Eentje om inderdaad niet gauw te vergeten.

  2. Een prachtig overzicht met alle eerlijkheid van dien, en daarvoor heel veel respect en wie weet wie jij hier allemaal mee helpt, door juist jouw start te beschrijven met beebje.

    Ik wens jullie alle moois en goeds toe voor 2018, dat al je dromen en wensen uit mogen komen, dus, be carefull what you wish for, it might come true 😉

    X

    1. Het zou mooi zijn als ik met mijn eerlijke relaas ook andere mensen kan helpen. Er zijn zoveel dingen die verteld worden over het moederschap, maar die voor zoveel mensen ook anders lopen.
      Voor jou ook een prachtig 2018. Veel succes met alle projecten waar je mee bezig bent. Het wordt ook een speciaal jaar wss?

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

%d bloggers liken dit: