De klap komt nooit zachter aan

thee

Ik slikte. Het zweet parelde op mijn handen. Mijn hoofd gloeide. Ik legde mijn handen in mijn nek, waar ik even over mijn stramme spieren wreef. Toen liet ik mijn hoofd naar beneden hangen. Niemand krijgt graag slecht nieuws. Geen grote, maar ook geen kleine tegenslagen willen we op ons pad tegenkomen. Maar ze zijn er wel, wat we ook doen.

Van mijn melk

Slecht nieuws komt bij mij altijd hard aan. Of het nu een kleine vergissing is die ik heb gemaakt, of het overlijden van een dierbare, het voelt bij mij altijd alsof er een bom is ingeslagen. De eerste momenten ben ik dan ook helemaal van mijn melk. Ik weet niet hoe ik moet reageren. Ik sta met mijn mond vol tanden.

In de loop der jaren is deze reactie niet veranderd. De klap komt nooit zachter aan. Ik ben nog altijd evenzeer van mijn melk als ik slecht nieuws hoor, dan vroeger. Is er dan echt geen verschil? Toch wel. Ik ga nu heel anders om met die klap. Hij mag dan wel nooit zachter aankomen, ik merk wel dat hij minder lang blijft nazinderen.

Vechten, vluchten of … bevriezen

Ik ben een zeer gevoelig persoon. Dat heb ik ondertussen aanvaard. Meteen weet je dus ook de reden waarom ik zo van mijn melk kan zijn bij kleine tegenslagen. Emoties hebben bij mij gewoon een grotere uitwerking. Die sterke emoties doen mij vaak vastlopen. Ik weet niet meer hoe ik moet handelen of reageren.

verstoppen
Photo by Drew Hays on Unsplash

In de loop der jaren heb ik daar vaak commentaar op gekregen. “Wat sta je daar nu te kijken” “Doe toch iets!” En gelijk hebben ze. Waarom sta ik naar gevaar te kijken als een koe naar de eerste trein? Omdat dat nu eenmaal is hoe ik reageer. Pas wanneer de eerste golf van emotie gezakt is, kan ik weer nadenken en reageren.

Hoe vaak heb ik niet tegen dat gevoel van onmacht, van bevriezen gevochten? Ontzettend vaak. Ik moest maar eens van houding veranderen in crisissituaties of bij tegenslagen. Waarom schoot ik niet in actie? Uiteindelijk heb ik dit gevecht opgegeven. Hoe meer ik vocht tegen die machteloze houding, hoe langer ik vast zat. Ik was gewoon niet in staat om te handelen zolang de emoties niet gezakt waren.

Je gewoon even slecht mogen voelen

Wanneer er nu slecht nieuws op mijn pad komt, voel ik me de eerste momenten nog steeds gewoon rot. Mijn hoofd en schouders gaan hangen. Ik moet steeds maar slikken. Mijn hart klopt in mijn keel. Ik kan nog steeds niet reageren zolang de emoties door mijn lijf gieren.

boeken
Photo by Mikhail Pavstyuk on Unsplash

Ik geef mezelf nu echter gewoon de ruimte om me slecht te voelen. Laat dat hoofd maar hangen. Slik maar eens goed. En laat dat hart maar bonken. Desnoods mogen er ook tranen stromen, als dat nodig is. Ik kan echt voor me uit zitten staren op zo’n moment. Als het echt moeilijk wordt, neem ik zelfs de tijd om alles neer te schrijven.

Omdat ik mezelf die ruimte geef, hebben de emoties nu ook de tijd om een plekje te vinden. Ik herstel veel sneller van de effecten die slecht nieuws op me hebben. En uiteindelijk kan ik daardoor ook weer sneller reageren. De klap zal nooit zachter aankomen, maar met de gevolgen kan ik nu wel beter omgaan.

Hoe reageer jij op slecht nieuws?

2 thoughts on “De klap komt nooit zachter aan

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.