Mindstyle

Achter de muren leeft een woelig hart

Hoewel veel mensen het niet zouden denken, leeft er onder de vele lagen van mezelf een woelig hart. Het springt op wanneer ik iemand tegen kom die ik graag zie. Al te vaak krimpt het ineen omdat een opmerking toch iets harder aankomt dan ik had verwacht. Maar nog meer kan het in een vreugdelied uitbarsten en zich helemaal verliezen in de geur van de regen, de uitstraling van een vriendin, de blik van mijn Lief of de woorden in een boek.

Een paar lagen erover

Wanneer ik mijn hart de ruimte geef, kan ik elke dag verliefd worden. Maar mijn hart kent ook de dieptes en dalen van het leven. Even makkelijk als het verliefd wordt, kan het gekwetst worden. Als kind liet ik al die gevoelens overal los. Juichen van plezier, springen en met mijn handen wapperen als ik nerveus was, gillen bij frustratie en gooien met kussens als ik kwaad was. Tranen vloeiden rijkelijk, zowel van plezier als van woede en verdriet.

Kinderen worden volwassenen en ik leerde al gauw om mijn emoties in toom te houden. Ik legde de eerste laagjes over mijn hart om ervoor te zorgen dat mensen me niet gek vonden. Want om erbij te horen moet je je aanpassen.

Ook kwamen er een paar muren rond mijn hart, en een harnas, om ervoor te zorgen dat het niet onnodig gekwetst werd. Al te vaak vonden mensen het nodig en zelfs grappig om mijn hart te kwetsen. En zo jubelde en schreeuwde en juichte mijn hart nog wel, maar enkel in de beslotenheid van het doosje waar ik het in had gestopt.

hart
Photo by Anna Kolosyuk on Unsplash

Gooi de poorten open

Aan de buitenkant lijkt het soms alsof het mij allemaal niets kan schelen, maar aan de binnenkant kan ik razen en tieren. Of een vreugdedansje maken. En soms tranen huilen van geluk.

Muren, harnassen en laagjes houden niet alleen de emoties binnen, maar ook buiten. Het zijn lessen die ik al eerder leerde. Het heeft geen zin om alles binnen te houden. Het heeft geen zin om alles buiten te houden. Ik mis de schitteringen van het leven, de verbondenheid en de liefde. Het meest van al mis ik de liefde.

En al weet ik eigenlijk wel dat ik helemaal geen muren meer nodig heb, toch blijkt het niet zo makkelijk als ik altijd gedacht had om zonder die muren te leven. Ze zijn mijn zekerheid, een gewoonte, want ze zijn er altijd geweest.

Maar nu ik besef dat ze er staan en dat ik alles binnen hou in het bijzijn van anderen, weet ik ook dat het tijd wordt om ze weer af te breken.

There’s this well of emotions
I feel I must protect
But what’s the point of this armor
If it keeps the love away, too?
I’d rather bleed with cuts of love
Than live without any scars

Pink – Love Song

Photo by Roman Kraft on Unsplash

4 thoughts on “Achter de muren leeft een woelig hart

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.