Mindstyle

De lichtpuntjes van Carolien

Het winteruur is weer van kracht. De donkere dagen komen eraan. Het is niet voor iedereen even makkelijk om deze dagen door te komen. Daarom wil ik deze maand enkele lichtpuntjes in de kijker zetten. Vandaag vertelt Carolien over haar lichtpuntjes in het duister.

De donkere maanden van het jaar. Ik houd er niet van. Opstaan in het donker, aankleden bij kunstlicht – om er dan midden op de dag achter te komen dat je panty niet zwart maar donkerblauw is. Het zicht gaat namelijk ook wat achteruit, al helemaal als het donker is. En een bouwlamp in de slaapkamer vind ik ook zo wat.

Je huis verlaten in het donker is één ding, maar als je pech hebt, kom je thuis en is het wéér donker. De grote ramen met weids uitzicht waar ik overdag zo van houd verdwijnen zodra het donker wordt achter de gordijnen. Dat voelt namelijk beter, beschermd. Maar ook wat beklemmend. Zeker als het te lang duurt.

Ik mis het licht, de kleuren ook. Helemaal in periodes van bewolking en regen, als het in de uren overdag dat de zon wel op is, het buiten nog steeds niet veel beter wordt dan grijs en grauw en kil. Ik heb licht nodig, en warmte. En als de natuur het niet doet, moet ik het zelf maar regelen.   

Sun, Winter, Branch, Ijs, Canada, Sneeuw

Hoe ik de donkere dagen doorkom? Zes lichtpuntjes die me juist in de donkere maanden extra blij maken:

Lichtpuntje 1: de zon

Al is hij er in de donkere maanden van het jaar niet al te vaak, áls de zon schijnt voelt dat als een cadeautje. Zo’n zacht herfstzonnetje, of juist een felle winterzon, liefst nog wat extra teruggekaatst door sneeuw en ijs, maakt mijn hele dag goed. Ik kan als soort megagrote poes met ogen dicht in een klein streepje zonlicht gaan liggen of staan en helemaal warm worden van binnen.

Lichtpuntje 2: cocooning

Hoe fijn is het om met rotweer lekker binnen te zijn en nergens meer heen te hoeven. Op de grote bank tegen mijn liefje(s) aan kruipen, dekentje erbij en Netflix aan, terwijl buiten de storm de hagel tegen de ruiten slaat. Het betere cocooning. 

Overigens doet diezelfde bank het overdag ook prima. Op een rustige zondagmiddag, als er verder even helemaal niets hoeft, kan ik er heerlijk liggen. Goed boek erbij, poes op schoot. Pak ik dat dekentje er ook nog bij dan vallen na een tijdje mijn ogen vanzelf dicht en kan ik ongegeneerd een middagdutje doen. Even helemaal bijtanken!

Lichtpuntje 3: Sinterklaasfeest

Sinterklaas vind ik een geweldig feest.  Ten eerste omdat het zo leuk is voor de kinderen. Ten tweede omdat ik van huis uit heb geleerd, ook (juist) toen wij kinderen wat groter werden, hoe leuk en gezellig het echte ouderwetse sinterklaasfeest is. Met kleine cadeautjes, grappige surprises en persoonlijke gedichten. Elk jaar zucht ik weer eens diep als 5 december dichterbij komt en ik nog moet beginnen met dichten en knutselen. Maar is het idee eenmaal daar en ben ik bezig, dan ga ik het steeds leuker vinden. De sinterklaasavond zelf is natuurlijk helemaal top. Met de hele familie bij elkaar, lachen om de vele mooie en grappige vondsten, elkaar bewonderen en soms weer eens van een hele andere kant zien.

Lichtpuntje 4: chocola en stoofvlees

Comfortfood! Is het buiten grijs, koud en nat, voel je je wat afzakken in een minder vrolijke bui: chocola en warme chocolademelk (met slagroom) helpen altijd. Vind ik. In de wintermaanden waarin mijn energieniveau wat terugloopt is het sowieso fijn om wat meer te eten. Iets warms, een beetje vetter dan anders, zoet. Van chocolademelk tot rode wijn tot erwtensoep en stoofvlees.

Kleine kanttekening: hoe erg dit ook een absolute “must” lijkt in de wintermaanden, als ik mezelf in het voorjaar dan weer voor het eerst in een kort rokje of in bikini voor de spiegel tegenkom heb ik daar soms een klein beetje een andere kijk op!

Lichtpuntje 5: bewegen in de buitenlucht

Om een beetje tegenwicht te bieden aan té veel comfort food én omdat het gewoon heel erg lekker is: een wandeling maken in de frisse buitenlucht. Overdag natuurlijk, wanneer het licht is. Daar word ik blij van. Ik moet mezelf soms over een drempeltje duwen, maar als ik afspreek om samen met een vriendin te gaan wandelen –  bijkletsen en onderweg een lekkere latte drinken – komt dat wel goed.

Lichtpuntje 6: tekenen van het voorjaar

Het allereerste sneeuwklokje buiten, het eerste groene knop in een struik in mijn tuin. Na een lange koude en donkere periode  kan zo’n allereerste poging van de natuur om weer te gaan groeien me zo ontzettend goed doen. Tegen beter weten in denk ik dan graag dat het voorjaar echt bijna begint en alle kou achter ons ligt.

Soms speel ik vals en zet ik rond de kerst geen kerstboom met kitscherige ballen en lampjes neer maar een aantal door de kweker in de war gebrachte hyacintenbollen. Heerlijk!

Over Carolien:

Carolien blogt tegenwoordig op Saralien.nl – uit de luiers, in de overgang. Nou loopt dat laatste zo’n vaart niet, maar bloggen als Mammalien, waar ze dertien jaar geleden mee begon, dekt de lading niet meer, nu de kinderen meer puber dan peuter zijn.

Bedankt voor jouw mooie artikel met lichtpuntjes, Carolien! 

Wil jij ook graag een gastblog schrijven over je lichtpuntjes? Mail dan naar writingsbysaar@gmail.com. Hier vind je alvast wat meer informatie.

4 thoughts on “De lichtpuntjes van Carolien

  1. Erg fijne lichtpuntjes die ik eventueel ook doe als het grijzer weer is, we hebben dit najaar nogal geluk en nu pas het eerste storm weekend, en dat is ergens ook wel even fijn om inderdaad straks weer te gaan netflixen met nul schuld gevoel, hahaha

    X

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.