Heartful Home

Ik werd er gewoon niet gelukkig van

Op de blog waar ik regelmatig ga lezen, valt me een trend op. Veel van mijn medebloggers beslissen om vegan te gaan. Daar hebben ze verschillende redenen voor en die redenen zijn me niet onbekend. In 2014 besloot ik tenslotte zelf ook halsoverkop om meer te gaan doen voor de dieren en voor veganisme te gaan. Volledig veganisme is me nooit echt gelukt, maar ik was wel overtuigd vegetariër en vermeed zoveel mogelijk dierlijke producten. Midden 2015 maakte ik opnieuw een ommeslag, maar durfde daar maar over schrijven een tijdje geleden.

Nu zie ik zoveel mensen op het internet de keuze maken voor veganisme. En ik stel mezelf opnieuw de vraag: waarom ben je terug vlees beginnen eten? Je weet hoeveel effect het heeft op het milieu. Zoveel verschil maakte het uiteindelijk toch niet? Maar als ik eens heel eerlijk voor mezelf antwoord geef dan was het verschil wel degelijk groot. Ik doel hierbij niet op het verschil voor de wereld, maar wel op het verschil voor mezelf.

Vegetarisch

Toen ik voor een maandje meedeed aan de veganchallenge, in het begin van mijn vegan avontuur, merkte ik dat ik me steeds energieker en vrijer ging voelen. Ik at toen uiteraard veel meer groenten en fruit, wat voor mij een heel positief effect had op mijn darmen. Veel minder dan voorheen had ik dipjes gedurende de dag en ik had minder pijn. Ik voelde hoe mijn melancholie stilaan verdween.

Na die veganchallenge voelde ik de effecten nog steeds bij een vegetarisch dieet. Ik werd flexanist (zoveel mogelijk vegan, soms nog eens vegetarisch), waar ik me op dat moment goed bij voelde. Pas na zes maanden merkte ik ook nog iets anders.

Het was een vrij drukke periode. We hadden een huis gekocht en deden een groot deel van de verbouwingen zelf. De stress had invloed op mijn energie en op mijn goed gevoel. Steeds meer merkte ik hoe ik bepaalde vleeswaren miste. Eerst waren het ‘goestjes’, zoals we in West-Vlaanderen plachten te zeggen. Zin in iets, maar niet zo erg dat je het niet kon negeren. Daarna werden het cravings en uiteindelijk merkte ik dat er een onweerstaanbare drang was om stiekem te gaan doen.

rust nemen

Neen gek, voor wie zou je stiekem doen? Dus besprak ik het met mijn Lief. Waarom neem je niet gewoon vlees als je het echt nodig hebt, was zijn antwoord. Uiteindelijk begon ik na bijna een jaar vegetarisch sporadisch vlees te eten. Na de moeilijke periode van de verbouwing was ik veel gewicht verloren. Met het eten van vlees kwam dat gewicht makkelijker bij. ‘Dit is tijdelijk’, vertelde ik mezelf. Maar dat was het duidelijk niet.

Ik werd gewoon niet gelukkig van vegetarisch of veganisme. Elke keer ik opnieuw de stap wilde maken, voelde ik zoveel bezwaren. Het voelde als een aartsmoeilijke beslissing. Alsof ik een deel van mijn leven moest opgeven.

De keuze viel uiteindelijk op flexibel eten en daar heb ik tot op vandaag geen spijt van. Gefeliciteerd aan zij die de keuze voor veganisme maken, elke dag weer. Blijkbaar is de hoge moraliteit toch niet aan mij besteed. Ik leef liever, met alle gevolgen vandien, maar hopelijk toch een beetje bewuster van ander leven en het mirakel dat dat is!

17 thoughts on “Ik werd er gewoon niet gelukkig van

  1. Altijd lastig om de juiste toon uit een geschreven artikel te halen, maar heel af en toe lijk ik te lezen dat je het jezelf kwalijk neemt. Hoop dat ik het verkeerd lees en misschien is het nog wel een stukje van mezelf, omdat het bij mij soms ook knaagt dat het me niet lukt. Belangrijkste is dat je naar je eigen lichaam luistert. Zonder een gezonde Saar helemaal geen Saar. Ik eet geen vlees, geen vis, drink geen melk, maar eet wel af yoghurt, eet kaas en eieren. Biologisch, dat wel. Ooit ben ik helemaal vegan geweest en bij mij gebeurde hetzelfde met kaas als bij jou met vlees. Inderdaad, hulde aan degene die het volledig doen, maar we doen wat we kunnen. Zijn bewust bezig met ons lichaam, de natuur en alle dieren en daar mogen we trots op zijn.
    Marion onlangs geplaatst…De kust is veiligMy Profile

    1. Je hebt het niet mis gelezen hoor, Marion. Ergens voel ik mij er wel schuldig over, omdat ik het nog steeds moeilijk heb met de voedingsindustrie, zeker met hoe we vlees verkrijgen. Ei komt van mijn eigen kippen, vlees en vis via voedselteams waar duurzaamheid heel belangrijk is. Kaas, tja, dat komt nog uit de supermarkt en dat is vaak minder positief voor ons milieu…

      Maar zoals je zegt mag ik wel best trots zijn met wat ik wel al doe. Omdat het uiteindelijk ook wel een verschil maakt!

  2. Denk eens terug aan holemensen, heel ver terug, die aten ook gewoon vlees, alleen op een andere manier, er waren dan jachttijden, maar men had ook periodes waarin ze alleen zaden en noten aten of wat ze ook maakten van de wildernis om hen heen, wij hebben nu eenmaal vlees nodig, maar niet elke dag.

    Dit is heel normaal Saar, trust me! Er zitten proteïnen in die je lichaam ook nodig heeft, of in ei… ik bedoel maar. Ik ben dus ook flextariër zoals het hier genoemd wordt, en soms moet ik bijv. een biefstuk, wanneer? Meestal als ik ziek ben geweest, dat zegt genoeg.

    Luisteren naar je lichaam is veel belangrijker, als het vraagt om iets, qua voeding, dan zit er iets in wat je nodig hebt, zo simpel ligt het voor mij 😉

    X
    Morgaine onlangs geplaatst…Amsterdam Boat Company, cruising op de grachtenMy Profile

    1. De vergelijking met holbewoners vind ik zelf nog steeds niet opgaan. We zijn geen holbewoners, onze vleesproductie is niet te vergelijken met die van toen. Nu steken we dieren in hokjes, halen we hun kinderen bij hen weg en vermoorden hen op heel jonge leeftijd, gewoon voor ons plezier. En dan gaan we gillen over honden die in China opgegeten worden. Enfin, ik heb het gewoon moeilijk met de vleesindustrie – voedingindustrie in het algemeen – zoals die nu is.

      Maar ja, een mens moet luisteren naar zijn lichaam. En dat vraagt om bewuste keuzes. Bij deze dus eentje waarbij ik toch vis en vlees eet.

  3. Een keuze maken die bij je past en daar tevreden mee zijn is alleen maar goed. Waarom iets doen of laten waar je ongelukkig van wordt?
    Inderdaad, bewuster omgaan met wat je eet, en hoe vaak je dit eet, is al een hele stap.

    1. Dat is ook mijn redenering al zullen veel vegans het hiermee oneens zijn. Maar zo stilaan weet ik ook hoe belangrijk het is om je gewoon goed in je vel te voelen en daar dragen bewuste keuzes gelukkig veel aan bij!

  4. Ik ben intussen 22 jaar vegetariër, sinds mijn 16de. Ik heb die tweestrijd nooit echt gehad, dus kan daar niet over meespreken. Ik at als kind al heel weinig vlees, mijn ouders moesten me vaak dwingen. Ik eet 80% plantaardig en de resterende 20% zijn eitjes van mijn kippen en geitenmelk- en schapenmelkproducten, biologisch en lokaal.
    Bewustzijn is belangrijk. Het feit dat je beseft dat jouw vleeskroket van de frituur dierenleed bevat is al een grotere stap dan andere mensen genomen hebben. Door dit bewustzijn ga je sowieso minder vlees/vis eten dan de gemiddelde Belg.
    En je moet inderdaad naar je lichaam luisteren. Als je merkt dat je bvb. meer darmproblemen krijgt door plantaardig eten of teveel afvalt hierdoor, dan moet je ingrijpen. Je gezondheid staat boven alles.
    Mijn lichaam is net heel blij met veel groenten, zaden en fruit, maar daarom is een ander zijn lichaam dat niet. We zijn allen uniek. De ene kan daardoor perfect plantaardig eten, de andere niet. En je zorgt ervoor dat als je dieren eet, deze een beter leven hebben gehad dan dieren in de klassieke industrie. Je bent dus al goed bezig.

    1. We letten idd best op wat we eten. Ik vermijd zoveel mogelijk om vlees uit de supermarkt te eten. En eieren eten we ook va onze eigen kippen die we ook puur graan geven zonder extra legkorrel. Wat een verschil met onze vorige kippen die dat wel kregen….

  5. Ik snap je … Als tiener was ik een tijdje vegetariër, maar dat werkte niet helemaal. Ik ben de oudste van vijf kinderen, koken was bij ons thuis al een leuke uitdaging, en echt apart koken lukte vaak niet. Het resultaat was dat er heus wel een aparte vegaburger of zo voor me gebakken werd, maar ook dat ik andijvie-stamppot gewoon zonder spekjes kreeg, of een vegaburger in plaats van een lekker stukje vlees. Ik was niet zo’n standvastige tiener xD Het scheelt dat mijn ouders wel heel bewust bezig waren al met waar het vlees vandaan kwam, en we aten nooit veel vlees.

    Tegenwoordig eet ik vooral nog steeds erg weinig vlees, en zo af en toe vegetarisch. Ik speel al een tijd met de gedachte dat ik weer vegetariër zou willen worden – veganist is voor mij nog een stap te ver, al ben ik me bewust van de problemen die komen kijken bij mijn ontbijt met yoghurt, of bij de melk in mijn koffie. Ik moet nu wel weer rekening houden met mijn man, en voel me zelf ook beter om het niet in één keer helemaal te doen, zoals vijftien jaar geleden.

    Ik merk wel dat mijn lijf nu echt niet meer tegen veel vlees kan. Zo hadden we gisteravond een barbecue met de buren en heb ik meer vlees op dan normaal, en ik had meteen de hele nacht flinke buikkrampen. Dat is voor mij alleen al een teken dat we op de goede weg zijn.
    Jantine onlangs geplaatst…Maatschappelijke druk in je eigen hoofdMy Profile

  6. Moedig dat je er voor uit komt. Ik eet al 18 jaar vegetarisch, ik ben een periode veganist geweest. Nu probeer ik af en toe weer veganistisch te zijn maar het lukt me maar niet. Ik heb daarom besloten om een when-at-home-vegan te worden. Ik had nog niet gehoord van het woordje flexanist.

    En iedereen stelt zelf zijn eigen grenzen, zeg ik altijd.

    1. Thuis zijn die eetgewoonten inderdaad vaak makkelijker te volgen dan buitenshuis. Dus dat lijkt me een mooie middenweg.
      Ik heb het zelf moeilijk om volledig vegetarisch te eten. Ik denk een beetje gelijkaardig als jij hebt met veganistisch. Maar ik denk dat bewust nadenken over je eten ook een groot verschil maakt.

  7. Interessant stuk! Ik heb ook al een paar keer geprobeerd om vegetariër te worden, maar na een tijdje eet ik toch weer wat vlees. Niet veel want thuis kook ik vegetarisch en mijn ouders doen dat meestal ook voor mij, maar als ik uit eten ga of bij anderen eet, eet ik wel gewoon vlees. Veganistisch lijkt me helemaal moeilijk, dan zijn er zoveel producten die je niet kan eten voor mijn gevoel. Alles met melk al.
    Maar als iedereen zou eten zoals jij zou dat al heel goed zijn voor de wereld 🙂

    1. Uit huis is het een pak moeilijker om vegetarisch te eten. Zeker als je ook graag vlees eet, is de verleiding groot.
      Veganistisch is zeker een pak moeilijker, want het enige vegetarische op veel kaarten is een salade geitenkaas of kaaskroketten. Vallen al beiden af, haha!

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.