Groen leven

Terug op de fiets

De frisse lucht streelt mijn gezicht. Mijn oren beginnen te tintelen van de kou, terwijl een straaltje zweet tussen mijn borsten loopt. Met een glimlach op mijn gezicht sluit ik even mijn ogen. Niet te lang natuurlijk, want de weg is niet recht en naast mij ligt het grijze water van het kanaal. De zon verwarmt mijn rug met haar stralen. Ik voel hoe de spieren van mijn bovenbenen een protestsong starten, toch geniet ik met volle teugen. Hier heb ik de afgelopen maanden naar uitgekeken!

Begin december 2016 moest ik opgeven. Ik was net vijf maanden zwanger en het fietsen begon iets te zwaar te worden. Wanneer ik aankwam op het werk, moest ik minstens twintig minuten bekomen van mijn fietstochtje. Steeds meer begon ik last te krijgen van harde buiken. Mijn Lief veranderde zijn werkschema – dat ging gelukkig zonder probleem – en zo kon ik met de auto naar het werk. Het oorspronkelijke plan was om na mijn moederschapsrust terug te komen werken met de fiets. Mijn beslissing om na die drie maanden toch verder te gaan met borstvoeding gooide echter roet in het eten.

Om mijn dochter van de nodige melk te voorzien, moest ik afkolven in de uren dat zij op de opvang was. Met mijn werkgever maakte ik de afspraak dat ik daarvoor naar huis zou gaan tijdens mijn middagpauze. Ik kreeg daar extra tijd voor, maar met de fiets die afstand vier keer per dag doen, was niet haalbaar. Op zich was het geen probleem om vier keer die vijf kilometer te fietsen, maar het tijdsgebrek maakte dat ik besloot om verder met de auto te blijven gaan.

Sinds de eerste verjaardag van Amélie merkte ik dat zij minder nood had aan melk in de uren dat ik van huis was. Ze at voldoende brood, fruit, groenten en aardappeltjes om de melk niet meer nodig te hebben. Haar dorst leste ze zonder problemen met water.op de fiets

Na ons weekje verlof was mijn lichaam afgesteld op een ritme waarbij Amélie enkel ’s morgens en ’s avonds nog melk dronk. Zij voelde zich daar duidelijk heel goed bij en ik maak er dus ook geen enkel probleem van. Zo kon ik maandagochtend met de fiets naar het werk vertrekken. De eerste kilometers waren geweldig. Ik schrok er eigenlijk van dat ik nog zo vlot vooruit ging. Mijn conditie is blijkbaar niet zo sterk achteruit gegaan dat ik die vijf kilometer weer helemaal moet opbouwen. De afstand overbruggen, is geen enkel probleem. Mijn spieren pruttelden een beetje tegen toen ik weer naar huis ging. En ook deze morgen voelde ik in mijn bovenbenen hoe de kilometers van de dag ervoor me nog parten speelden. Dat laat ik geen domper op de feestvreugde zetten. Ik ben absoluut gelukkig met deze beweging!

De weergoden zijn mij ook nog eens ontzettend goed gezind. De zon heeft mij de afgelopen twee dagen al vrolijk toegelachen en ook voor de komende dagen van de week wordt er heerlijk fietsweer voorspelt. Voorlopig heb ik dus geen klein beetje spijt van mijn besluit: ik zit terug op de fiets!

6 thoughts on “Terug op de fiets

  1. Ik geniet ook volop van het zonnetje, eindelijk terug wat warmer weer. En vooral… de was weer buiten kunnen laten drogen, zalig!! Ik heb ook al 2 dagen te voet mijn boodschappen gedaan 😀

  2. Super om te horen! Ik ben ook een liefhebber van mijn fiets en ik fiets makkelijk overal heen. Heerlijk dat jij ook weer kan genieten (en dat het weer deze week meezit is mooi meegenomen 🙂 )!

    Liefs

Geef een reactie

You have to agree to the comment policy.

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.